Confiteor – “A general before his King!”

“Almighty and eternal Lord God, the great creator of heaven & earth, and the God and Father of our Lord Jesus Christ; look down from heaven, in pity and compassion upon me thy servant, who humbly prostrate myself before thee, sensible of thy mercy and my own misery; there is an infinite distance between thy glorious majesty and me, thy poor creature, the work of thy hand, between thy infinite power, and my weakness, thy wisdom, and my folly, thy eternal Being, and my mortal frame, but, O Lord, I have set myself at a greater distance from thee by my sin and wickedness, and humbly acknowledge the corruption of my nature and the many rebellions of my life. I have sinned against heaven and before thee, in thought, word & deed; I have contemned thy majesty and holy laws. I have likewise sinned by omitting what I ought to have done, and committing what I ought not. I have rebelled against light, despised thy mercies and judgments, and broken my vows and promises; I have neglected the means of Grace, and opportunities of becoming better; my iniquities are multiplied, and my sins are very great. I confess them, O Lord, with shame and sorrow, detestation and loathing, and desire to be vile in my own eyes, as I have rendered myself vile in thine. I humbly beseech thee to be merciful to me in the free pardon of my sins, for the sake of thy dear Son, my only saviour, J. C., who came not to call the righteous, but sinners to repentance; be pleased to renew my nature and write thy laws upon my heart, and help me to live, righteously, soberly and godly in this evil world; make me humble, meek, patient and contented, and work in me the grace of thy holy spirit, prepare me for death and judgment, and let the thoughts thereof awaken me to a greater care and study to approve myself unto thee in well doing, bless our rulers in church & state. Help all in affliction or adversity—give them patience and a sanctified use of their affliction, and in thy good time deliverance from them; forgive my enemies, take me unto thy protection this day, keep me in perfect peace, which I ask in the name & for the sake of Jesus. Amen.”

 

George Washington, Wednesday Morning Prayer recorded in the Prayer Journal, dated April 21-23, 1752; “George Washington, The Christian,” William J. Johnson, editor pp. 31-32

p.s.  Zarathustra,
That toothless guy isn’t down on his knees  🛐  for a  🚲  ⁉️

در قرون وسطا کشیشان بهشت را به مردم می‌فروختند و مردم نادان هم با پرداخت هر مقدار پولی قسمتی از بهشت را از آن خود می‌کردند. فرد دانایی که از این نادانی مردم رنج می‌برد دست به هر عملی زد نتوانست مردم را از انجام این کار احمقانه باز دارد، تا اینکه فکری به سر به کلیسا رفت و به کشیش مسئول فروش بهشت گفت: قیمت جهنم چقدر است؟

کشیش تعجب کرد و گفت: جهنم؟

 مرد دانا گفت: بله جهنم

کشیش بدون هیچ فکری گفت: ۳ سکه

 مرد سراسیمه مبلغ را پرداخت کرد و گفت: لطفا سند جهنم را هم بدهید 

کشیش روی کاغذ پاره‌ای نوشت: سند جهنم

 مرد با خوشحالی آن را گرفت و از کلیسا خارج شد. سپس به میدان اصلی شهر رفت و فریاد زد: مردم !  من تمام جهنم را خریدم و این هم سند آن است. دیگر لازم نیست در بهشت ملك بخريد زيرا قصد دارم به هيچكس اجازه ورود به جهنم را ندهم

Les travailleurs

 

آهنگری با وجود رنجهای متعدد و بیماری اش عمیقا به خدا عشق می ورزید. روزی یکی از دوستانش که اعتقادی به خدا نداشت، از او پرسید: 
تو چگونه می توانی خدایی را که رنج و بیماری نصیبت می کند،رادوست داشته باشی؟
 آهنگر سر به زیر اورد و گفت:
 وقتی که میخواهم وسیله آهنی بسازم یک تکه آهن را در کوره قرار می دهم. سپس آنرا روی سندان می گذارم و می کوبم تا به شکل دلخواه درآید. اگر به صورت دلخواهم درآمد،می دانم که وسیله مفیدی خواهد بود و اگر نه آنرا کنار میگذارم.
 همین موضوع باعث شده است که همیشه به درگاه خدا دعا کنم که خدایا مرا در کوره های رنج قرار ده اما کنار نگذار.

رنج يا موهبت